Eskiden Yeniden Tanrı Tanımam Eskiden yeniden Tanrı tanımam, Evvel Ahir Hakkın sözü kimindir, Aklım yücelerde yere inemem, Hayat ağacının özü kimindir Uydurup dururlar taştan kalemden, Aşkına yanmayan bilmez ilimden, Kan kırmızı gözler okur alemden Kalemsiz yazılan yazı kimindir Tenhada ağlaşır sırdaş erenler, Her anda, her işte seni soranlar, Delirir coş eder, yola girenler Bu şenlik yolunun tozu kimindir Susar zannederler hangi dildesin, Kimi yok zanneder hangi eldesin, Hangi mahluktasın hangi kuldasın, Bu can aynasının yüzü kimindir Bilinmez sırrının ince işleri, Sorsam anlatır mı mezar taşları Kendisi hiç olan koca başları Öğütüp bitiren azı kimindir Senin gücün haktır başlar indirir, Varlık birlik senden başlar, döndürür, Senin muhabbetin öfke dindirir, Cümle garibanın kozu kimindir Bir kader emredip yazdın sıradan, Her şeyin sureti çıktı aradan, Senle varlık bulur cümle yaradan Koç koyun yok iken kuzu kimindir İyi kötü yoktur, her can sendendir, Uyananlar görür her yan sendendir, Davasız mahkeme, mizan sendendir, Bilmeye ödenen sızı kimindir Kulları eğledi hayal resmiyle Bir dem temsil iken varlık cismiyle, Cennetler var olur gerçek ismiyle Bu kışın baharı yazı kimindir Bildim yüce olan zatı keremi, Aldım canibinden ilmi ikramı, Buldum varlığında hiçlik yerimi Ali bu ocağın közü kimindir Şiir kitabı devam ediyor...